Κ. Καππάτο, θα ξεκινήσω με την πρόσφατη συνέντευξη του κ. Σαμαρά, που μονοπώλησε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον, τις τελευταίες ημέρες. Ο κ. Σαμαράς κατηγόρησε τη Νέα Δημοκρατία για σωρεία ολισθημάτων, ενώ τη χαρακτήρισε υβρίδιο Σημιτικού ΠΑΣΟΚ, με μπλε χρώμα. Ποιο είναι το σχόλιό σας, αλλά και κατά πόσο θα ήταν “καλοδεχούμενο” ένα υποθετικό σενάριο, επιστροφής του στο κόμμα; Η αλήθεια είναι, πως πολλοί εναντιώθηκαν στην απόφαση αυτή του πρωθυπουργού. Όλα πάντως δείχνουν, πως θα προχωρήσει στη δημιουργία, δικού κόμματος.
Ο κ. Σαμαράς έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα στην ελληνική πολιτική ζωή. Ως Πρωθυπουργός διαχειρίστηκε μια εξαιρετικά δύσκολη οικονομική περίοδο και σε πολλές πτυχές άσκησε αποτελεσματική πολιτική. Ταυτόχρονα, η πορεία του έχει πλευρές που έχουν συζητηθεί και κριθεί ποικιλότροπα από την κοινή γνώμη και τον δημόσιο διάλογο. Δεν χρειάζεται να μπω σε περισσότερες λεπτομέρειες, αυτά τα κρίνει η ιστορία και οι πολίτες.Στη δημοκρατία είναι θεμιτό να υπάρχουν διαφωνίες, ακόμη και έντονος δημόσιος λόγος. Όμως η χώρα σήμερα χρειάζεται πάνω από όλα σταθερότητα, σοβαρότητα και καθαρή κυβερνησιμότητα.
Η Νέα Δημοκρατία, υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έχει λάβει καθαρή εντολή από τους πολίτες για να υλοποιήσει ένα συγκεκριμένο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα: χαμηλότερη φορολογία, προσέλκυση επενδύσεων, ενίσχυση του εισοδήματος, ψηφιακό κράτος και ισχυρή διεθνή παρουσία της Ελλάδας. Αυτή η στρατηγική έχει ήδη φέρει αποτελέσματα στην οικονομία και στην αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό.
Το αν κάποιος επιλέξει, να δημιουργήσει νέο κόμμα, είναι δημοκρατικό του δικαίωμα. Προσωπικά, όμως, πιστεύω ότι ο κατακερματισμός του χώρου δε βοηθά ούτε τη χώρα ούτε τους πολίτες. Η Νέα Δημοκρατία παραμένει η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη που ενώνει και δεν διχάζει. Εγώ ανήκω σε αυτήν την παράταξη, στηρίζω την κυβέρνηση Μητσοτάκη και θεωρώ ότι το χρέος μας είναι να κοιτάμε μπροστά, να διορθώνουμε όπου χρειάζεται και να συνεχίζουμε τη δουλειά μας με αίσθημα ευθύνης.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι εδώ και θα είναι όπως όλα δείχνουν, για καιρό ακόμη. Πέρα από αυτό όμως -για το οποίο θα ήθελα να μου πείτε, αν θα έχουμε την πλήρη απόδοση ευθυνών- τι θα γίνει με τα χρήματα που αναμένουν οι αγρότες;
Το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση και πρέπει να αντιμετωπιστεί ως τέτοια. Δε χωρούν “κουκουλώματα” ή μισές αλήθειες. Υπάρχουν συγκεκριμένες παρατηρήσεις από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για ελλείψεις στα συστήματα ελέγχου και διακυβέρνησης, που αφορούν τη διαχείριση των ενισχύσεων για το 2024.
Η κυβέρνηση έχει ήδη προχωρήσει σε παρεμβάσεις, ελέγχους και αλλαγές στη διοίκηση, ώστε να υπάρξει πλήρης διαλεύκανση της υπόθεσης και απόδοση ευθυνών, εκεί όπου πραγματικά ανήκουν. Δεν αρκεί να πούμε “φταίει κάποιος γενικά”. Πρέπει να τεκμηριωθεί το ποιος, για τι και με ποιο κόστος για τον Έλληνα και τον Ευρωπαίο φορολογούμενο.
Σε ό,τι αφορά τα χρήματα των αγροτών, θέλω να είμαι ξεκάθαρος: οι αγρότες πρέπει να λάβουν όσα δικαιούνται. Οι καθυστερήσεις συνδέονται με τους εντατικούς ευρωπαϊκούς ελέγχους, ώστε να μη χαθεί ούτε ένα ευρώ από τα ευρωπαϊκά κονδύλια και να μη βρεθεί η χώρα αντιμέτωπη με σοβαρές δημοσιονομικές διορθώσεις. Το Υπουργείο βρίσκεται σε διαρκή επαφή με την Κομισιόν, για να ξεμπλοκάρουν οι ροές πληρωμών το ταχύτερο δυνατόν.
Κατανοώ απολύτως την αγωνία του παραγωγού που περιμένει την ενίσχυση για να πληρώσει τις υποχρεώσεις του. Ο στόχος μας είναι διπλός: και να πληρωθούν οι άνθρωποι της γης και να θωρακιστεί θεσμικά ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ώστε να μην ξαναζήσουμε κάτι ανάλογο.
Γιατί το υποθαλάσσιο έργο διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ έχει μονοπωλήσει τόσο πολύ το ενδιαφέρον και πόσο ευνοϊκό θα είναι τελικά τόσο για εμάς, όσο για την Ευρώπη;
Η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, το λεγόμενο Great Sea Interconnector, δεν είναι απλώς ένα τεχνικό έργο. Είναι ένα στρατηγικό εγχείρημα που αλλάζει τους γεωπολιτικούς και ενεργειακούς συσχετισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Ευρώπη. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα υποθαλάσσια έργα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας παγκοσμίως.
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό;
Πρώτον, ενισχύει την ενεργειακή ασφάλεια τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου και του Ισραήλ, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά, μειώνοντας την εξάρτηση από ασταθείς προμηθευτές. Δεύτερον, επιτρέπει την καλύτερη αξιοποίηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στις τρεις χώρες και τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, στηρίζοντας τους ευρωπαϊκούς κλιματικούς στόχους. Τρίτον, αναβαθμίζει τη θέση της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο της περιοχής και δημιουργεί πλαίσιο για σημαντικές επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας.
Με τέτοια έργα, η Ελλάδα δεν είναι απλώς “μια χώρα του Νότου” που ακολουθεί τις εξελίξεις, αλλά μια χώρα που συνδιαμορφώνει την ευρωπαϊκή ενεργειακή αρχιτεκτονική για τις επόμενες δεκαετίες.»
Μέχρι στιγμής η πολιτική Τραμπ, ακόμη και αν έχει φανατικούς αντιπάλους, παρουσιάζει αναμφισβήτητα, ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η συμφωνία εκεχειρίας μεταξύ Χαμάς – Ισραήλ, ήταν ένα θετικό βήμα, παρόλο που στην πράξη, δε φαίνεται και τόσο εφικτό. Θεωρείτε, πως θα μπορούσε να επιτευχθεί κάτι ανάλογο και με Ουκρανία – Ρωσία;
Σε ό,τι αφορά τη Μέση Ανατολή, η αμερικανική διπλωματία έχει εκ των πραγμάτων κεντρικό ρόλο. Η πρωτοβουλία του Προέδρου Τραμπ για το λεγόμενο “Gazapeaceplan” οδήγησε σε μια συμφωνία πλαισίου ανάμεσα σε Ισραήλ και Χαμάς, με στόχο την κατάπαυση του πυρός, την απελευθέρωση ομήρων και την ανθρωπιστική ανακούφιση στη Γάζα. Το πρώτο στάδιο της συμφωνίας, που προβλέπει αναστολή των στρατιωτικών επιχειρήσεων και σταδιακή εφαρμογή μέτρων, έχει ήδη τεθεί σε ισχύ, έστω και με τεράστιες δυσκολίες επί του πεδίου.
Αυτό δείχνει ότι, ακόμη και σε ιδιαίτερα σκληρές συγκρούσεις, η διεθνής διπλωματία μπορεί να παράγει κάποια αποτελέσματα, έστω εύθραυστα.
Η περίπτωση Ρωσίας–Ουκρανίας είναι πιο σύνθετη. Ο πόλεμος συνεχίζεται, με εξελίξεις στο μέτωπο και μια “νέα μορφή” σύγκρουσης όπου τα drones, οι πυραυλικές επιθέσεις και η φθορά έχουν αντικαταστήσει τον κλασικό πόλεμο χαρακωμάτων. Υπάρχει συζήτηση για διαπραγματεύσεις και νέα αρχιτεκτονική ασφάλειας στην Ευρώπη, όμως μέχρι στιγμής δεν έχουμε μια συνολική συμφωνία εκεχειρίας. Θεωρώ ότι, όπως και στη Μέση Ανατολή, έτσι και στην Ουκρανία, αργά ή γρήγορα θα υπάρξει κάποια μορφή διαπραγμάτευσης. Όμως, όσο υπάρχουν ανοιχτά θέματα εδαφικής ακεραιότητας, εγγυήσεων ασφάλειας και αποκατάστασης των ζημιών, η πορεία προς μια βιώσιμη συμφωνία θα είναι μακρά και δύσκολη. Η Ελλάδα, ως χώρα που στηρίζει το διεθνές δίκαιο και την εδαφική ακεραιότητα των κρατών, επιθυμεί ειρήνη, αλλά δεν μπορεί, να αδιαφορήσει για την προστασία της διεθνούς νομιμότητας.
Τα οικονομικά μέτρα που προανήγγειλε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, τίθενται ακόμη στο τραπέζι, μιας και αναμένεται η εφαρμογή τους. Παρόλο που άφησαν μια ελπιδοφόρα χροιά, το σχόλιο των περισσότερων πολιτών είναι, πως δεν “αρκούν για να ανασάνουν”. Ποιος είναι ο παλμός που λαμβάνετε από τη συναναστροφή σας με τους πολίτες; Μάλιστα, μιας και πολιτεύεστε στο νησί της Κεφαλονιάς θα έχετε ακούσει το σχόλιο, πως πλέον οι τουριστικοί προορισμοί μας, θα είναι μόνο για τους ξένους.
Στη ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός παρουσίασε ένα πακέτο μέτρων άνω των 1,7 δισεκατομμυρίων ευρώ, με μειώσεις φόρων, ενίσχυση εισοδημάτων και στοχευμένη στήριξη σε νέους, οικογένειες και ευάλωτους. Στον πυρήνα της κυβερνητικής στρατηγικής παραμένει η λογική ότι η μείωση φόρων και εισφορών λειτουργεί ως εργαλείο ανάπτυξης και όχι ως “δώρο” σε λίγους.
Παρ’ όλα αυτά, η ακρίβεια και το κόστος ζωής πιέζουν νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το ακούω ξεκάθαρα σε κάθε επίσκεψή μου στην Κεφαλονιά. Πολλοί μου λένε ότι τα μέτρα βοηθούν, αλλά “δεν φτάνουν”, ότι δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα μέχρι το τέλος του μήνα, ότι ανησυχούν ιδίως για το κόστος στέγης.
Σε ένα νησί όπως η Κεφαλονιά, η τουριστική ανάπτυξη έχει δύο όψεις. Από τη μία, φέρνει εισόδημα, δουλειές, επενδύσεις. Από την άλλη, ανεβάζει τις τιμές και δημιουργεί την αίσθηση ότι “το νησί είναι μόνο για τους ξένους”. Το ζητούμενο δεν είναι να σταματήσει ο τουρισμός, αλλά να εξασφαλίσουμε ότι η ανάπτυξη θα είναι ισορροπημένη: με πολιτικές για προσιτή στέγη, στήριξη της μόνιμης κατοικίας, προστασία του περιβάλλοντος και ενίσχυση της τοπικής παραγωγής.
Ο παλμός που λαμβάνω, είναι ένας παλμός απαιτητικός, αλλά δίκαιος. Ο κόσμος αναγνωρίζει ότι έγιναν πολλά, αλλά ζητά περισσότερη ταχύτητα και μεγαλύτερη στόχευση. Και αυτό, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα υγιές μήνυμα για κάθε κυβέρνηση.
Τα κόμματα της αριστεράς ζυμώνουν πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες, ο κ. Τσίπρας επανεμφανίστηκε και οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν σταθερό, όμως όχι αρκετό προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας. Βέβαια οι δημοσκοπήσεις αποτελούν απλά ένα στοιχειώδη δείκτη μέτρησης, της περιρρέουσας κατάστασης. Σας ανησυχούν όμως καθόλου, τα μέχρι τώρα δείγματα;
Οι δημοσκοπήσεις είναι ένα εργαλείο μέτρησης της στιγμής, όχι το αποτέλεσμα της κάλπης. Οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν ότι η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικό προβάδισμα, της τάξης των 14–16 μονάδων, έναντι των κομμάτων της αντιπολίτευσης, με ταυτόχρονα υψηλό ποσοστό αναποφάσιστων. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ακόμη εμπιστοσύνη στη σταθερότητα που προσφέρει η κυβέρνηση, αλλά και ότι οι πολίτες κρατούν “ανοιχτό μυαλό” και αξιολογούν διαρκώς.
Τα κόμματα της Αριστεράς έχουν κάθε δικαίωμα να συζητούν πιθανές συνεργασίες και νέους σχηματισμούς. Αυτό είναι μέρος της πολιτικής ζωής. Από τη δική μας πλευρά, όμως, το στοίχημα δεν είναι πώς θα “διαβάσουμε” τις κινήσεις των άλλων, αλλά πώς θα παραμείνουμε αποτελεσματικοί στη διακυβέρνηση της χώρας.
Δεν με ανησυχούν οι αριθμοί, με απασχολεί η ουσία. Αν συνεχίσουμε να παράγουμε έργο στην οικονομία, στην υγεία, στην παιδεία, στην ασφάλεια, αν σταθούμε δίπλα στον πολίτη σε δύσκολες συγκυρίες, τότε πιστεύω ότι η κοινωνία θα ανανεώσει την εμπιστοσύνη της. Η Νέα Δημοκρατία έχει αποδείξει ότι μπορεί να κρατήσει τη χώρα σε τροχιά σταθερότητας και προόδου. Το ζητούμενο είναι να το αποδεικνύουμε κάθε μέρα, όχι μόνο στην κάλπη.
Συνέντευξη με τον κ. Παναγή Καππάτο,
Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, στο νομό Κεφαλληνίας
Ηλεκτρονική Εφημερίδα
