Οι περισσότεροι, ή έστω κάποιοι άνθρωποι έχουμε ευαισθησίες, άλλοι περισσότερες, άλλοι λιγότερες. Το παρόν άρθρο αφορά στους ανθρώπους που περισσότερο εσωτερικεύουν τα γεγονότα, παρά εξωτερικεύουν τι νιώθουν και τι εντυπώσεις τους έκαναν, τους λίγο παραπάνω ευαίσθητους που τυχαίνει να βρίσκονται στη ζωή μας, τι χρειάζονται για να είναι ευτυχισμένοι και πόσο δυνατοί είναι. Για το μέσο άνθρωπο η ευαισθησία θεωρείται αρρώστια, προσβολή ή και πρόκληση. Στη σύγχρονη εποχή των επιδερμικών σχέσεων και της καλοπέρασης με όποιο κόστος, οι ευαισθησίες δεν έχουν θέση, γι΄ αυτό και τα ευαίσθητα άτομα πληγώνονται, νιώθουν απόρριψη, μερικές φορές δικαιολογημένα και άλλοτε όχι. Ένα μυαλό υπερβολικά ευαίσθητο, είναι σαν ένα δοχείο με νερό που κοχλάζει. Όποιος και αν το αγγίξει, θα καεί, ή θα τραυματιστεί. Γι’ αυτό υπάρχουν αυτοί που υποφέρουν από την υπερευαισθησία τους και αυτοί που υποφέρουν από την υπερευαισθησία κάποιου άλλου. Κανείς δε μπορεί να κατηγορήσει κανέναν από τους δύο, είναι όμως μία κατάσταση που χρήζει αντιμετώπισης, ώστε όλοι να είναι ευτυχισμένοι.
Ας δούμε όμως κάποια βασικά χαρακτηριστικά των ευαίσθητων ανθρώπων. Αρχικά ένα άτομο λίγο παραπάνω συναισθηματικό, λυπάται πριν από τη λύπη που το βρίσκει και χαίρεται πριν από τη χαρά που το προσπερνά. Είναι συνήθης η προσκόλλησή του σε προηγούμενες καταστάσεις που το στενοχώρησαν κι έτσι αυτά τα ‘’τραύματα’’ παραμένουν και το γεμίζουν φοβίες, όχι πραγματικούς φόβους, για το επικείμενο μέλλον. Ακόμη, είναι γνωστό ότι ο λίγος πόνος θρέφει την ευαισθησία, ενώ ο πολύς τη φθείρει, μέχρι να αποδυναμώσει τελείως το άτομο, όπως και τον ευαίσθητο και εύθραυστο ψυχισμό του. Οι υπερβολικά ευαίσθητος άνθρωπος τείνει να ταράζεται άθελά του από την υπερβολική πίεση, τους γρήγορους ρυθμούς της ζωής, τη βουή του πλήθους. Γι’ αυτό και αποζητά ήσυχα μέρη και καταστάσεις, που θα του προσφέρουν την γαλήνη που χρειάζεται. Οποιαδήποτε απογοήτευση, αλλαγή, δυσκολία, μπορεί να τον αφοπλίσει συναισθηματικά, σε βαθμό που να πιστέψει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει. Όμως, όπως κάθε άνθρωπος, έτσι κι εκείνος μπορεί να βρει την δύναμη και να μετατρέψει τις αδυναμίες του σε ισχυρά όπλα, για να αντιμετωπίσει τα εκάστοτε προβλήματα. Εφόσον οι άλλοι πιστεύουν σε εκείνον, δε γίνεται ο ίδιος να μην πιστεύει στον εαυτό του.
Τι χρειάζεται ένας ευαίσθητος άνθρωπος για να ευδοκιμεί και να περνά ευχάριστα το χρόνο του; Αρχικά, έχει ανάγκη από πολύ χρόνο και χώρο. Τα πράγματα για ένα άτομο γεμάτο ευαισθησίες κυλούν πιο αργά και χρειάζεται λίγο διάστημα, έως ότου να συνειδητοποιήσει κάποια πράγματα και καταστάσεις. Αυτό σημαίνει πως η κριτική, οι απότομες αλλαγές, ακόμη και αν είναι θετικές, η κακομεταχείριση και οι φωνές, μάλλον δεν έχουν κανένα θετικό αντίκτυπο, όπως και τα περισσότερα δεν έχουν και σε κανέναν άνθρωπο. Ακόμη, ένα τέτοιο άτομο συνάπτει σχέσεις με βαθιά νοήματα και ουσία. Χρειάζεται μία ασφαλή και γεμάτη συναισθήματα σχέση και όχι ένα εφήμερο δέσιμο. Δε μπορεί να κάνει και αλλιώς. Πάντα θα αποζητά το βαθύ δέσιμο και θα δουλέψει σκληρά για να το αποκτήσει, γιατί ξέρει πως δεν είναι εύκολο να βρεθεί κάτι τέτοιο στη σημερινή εποχή. Επιπλέον, χρειάζεται ένα ήπιο τρόπο διαχείρισης της σύγκρουσης. Ένα άτομο με ευαισθησίες ξέρει πολύ καλά πως είναι να πονάς. Για αυτό και δεν εξωτερικεύει τα όσα νιώθει για να μην πληγώσει και τον άλλο. Εκτός αυτού, όταν έρχεται μία επικείμενη σύγκρουση, ο άνθρωπος αυτός έχει ήδη να διαχειριστεί τη δική του εσωτερική διαμάχη και τα έντονα συναισθήματα που βιώνει. Τέλος, στο πρακτικό κομμάτι, χρειάζεται καλό ύπνο, που θα τον κάνει παραγωγικό και θα τον γεμίσει ενέργεια, αλλά και αποχή από ροφήματα όπως ο καφές ή το αλκοόλ, τα οποία μπορούν να κάνουν τη ζωή του ανυπόφορη.
Όταν ακούει κανείς τον όρο ‘’ευαισθησία’’, σίγουρα δεν του έρχεται στο μυαλό κάτι που αποπνέει δύναμη και σιγουριά. Μάλλον συμβαίνει το αντίθετο, να θεωρούμε τον ευαίσθητο ευάλωτο και αδύναμο. Τα πράγματα όμως δεν είναι διόλου έτσι. Το υπερβολικά ευαίσθητο άτομο κρύβει τεράστιες αντοχές, επειδή ακριβώς έχει βιώσει τον πόνο των άλλων. Είναι αυτός που θα παλέψει για τους γύρω του, που θα τους αγαπήσει πιο πολύ και από εκείνον, όσο παράτολμο και αν είναι αυτό. Όλο δίνει και απογοητεύεται διπλά όταν δε μένει τίποτα γι’ αυτόν ή δεν παίρνει κι εκείνος κάτι. Και στο τέλος, είτε παίρνει ένα γερό μάθημα ζωής για το μέλλον, ή κερδίζει ανθρώπους για μια ζωή. Σε καμία περίπτωση δε βγαίνει χαμένος, ακόμη και αν το νομίζει. Ακόμη, ζηλεύει και μισεί, αλλά ποτέ με υποχθόνιο τρόπο που θα βλάψει τους άλλους εσκεμμένα. Αμέσως μετανιώνει, ζητά συγγνώμη, προσπαθεί, αγωνίζεται, ελπίζει. Ένας ευαίσθητος άνθρωπος δε θα υποκριθεί, ούτε θα κρύψει τα συναισθήματά του, όποια κι αν είναι αυτά. Είναι πάντα ειλικρινής και ευθύς. Αν δεν είναι αυτός δυνατός άνθρωπος, τότε ποιος είναι; Ας μην ξεχνάμε λοιπόν ότι η υπεροχή ορισμένων ανθρώπων, βρίσκεται στην ευαισθησία τους και αυτή είναι η δύναμή τους.
Από Μιστιλόγλου Σπυριδούλα
Ηλεκτρονική Εφημερίδα
