Σε μια ανάλυση που δημοσιεύτηκε σήμερα στη βρετανική εφημερίδα The Guardian, επισημαίνεται, ότι οι δράσεις του προέδρου της Ρωσίας, Βλαντίμιρ Πούτιν, και του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, παρά τις σαφείς πολιτικές και ιδεολογικές τους διαφορές, συγκλίνουν σε ένα αποτέλεσμα, που αποδυναμώνει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το φιλελεύθερο μοντέλο, που αυτή εκπροσωπεί.
Η ανάλυση ξεκινά με τον Πούτιν, ο οποίος βλέπει την Ευρώπη, όχι απλά ως αντίπαλο γεωπολιτικών συμφερόντων, αλλά ως το βασικό αντίπαλο, στην προσπάθειά του να επαναφέρει τη Ρωσία στη θέση μιας μεγάλης, παγκόσμιας δύναμης. Η εισβολή στην Ουκρανία και οι προσπάθειες αποσταθεροποίησης των ευρωπαϊκών κοινωνιών εξυπηρετούν στρατηγικούς στόχους, όπως η διάσπαση των ευρωπαϊκών συμμαχιών και η αποδυνάμωση της συνοχής στο εσωτερικό, της ΕΕ. Η αποσταθεροποίηση μέσω ενεργειακής πίεσης, οικονομικής επιρροής και πολιτικών διαιρέσεων θεωρείται κομμάτι μιας μακροπρόθεσμης, στρατηγικής.
Παράλληλα, η ανάλυση επισημαίνει, ότι η στάση του Τραμπ απέναντι στην Ευρώπη πηγάζει από μια διαφορετική, αλλά επίσης βαθιά ριζωμένη λογική. Η κυβέρνηση Τραμπ, υποστηρίζει η Guardian, επιδιώκει την αποδόμηση του μεταπολεμικού φιλελεύθερου διεθνούς συστήματος που η ίδια η Αμερική πρωτοστάτησε στη δημιουργία του, θεωρώντας, ότι αυτό πλέον αποτυγχάνει να υπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα υπό το δόγμα “America First”.
Αυτό εκδηλώνεται με την υπονόμευση των ευρωπαϊκών θεσμών, την πίεση προς εθνικές κυβερνήσεις που αμφισβητούν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και τη γενικότερη προώθηση εθνικιστικών και λαϊκιστικών δυνάμεων, εντός της Ευρώπης.
Κεντρική θέση στην ανάλυση έχει η παρατήρηση ότι, παρά τις διαφορετικές αφετηρίες, το κοινό στοιχείο στις στρατηγικές των δύο ηγετών, είναι η επιδίωξη κύρους και αναγνώρισης σε έναν κόσμο που και οι δύο θεωρούν, ότι τους αρνείται.
Ο Πούτιν επιχειρεί να επαναφέρει τη Ρωσία στην κεντρική σκηνή των μεγάλων δυνάμεων μέσω στρατιωτικής ισχύος και γεωπολιτικής πίεσης, ενώ ο Τραμπ επιδιώκει, να αναδιαμορφώσει την παγκόσμια τάξη προς όφελος μιας πιο κυριαρχικής, εθνικιστικής προσέγγισης. Αυτή η κοινή επιδίωξη κύρους και σεβασμού, σύμφωνα με τη Guardian, οδηγεί σε επιλογές που τελικά υπονομεύουν την ευρωπαϊκή σταθερότητα και στρατηγική αυτονομία.
Η ανάλυση καταλήγει με μια σαφή προειδοποίηση: Χωρίς ενίσχυση της πολιτικής συνοχής και στρατηγικής αυτονομίας, η Ευρώπη θα συνεχίσει να αποτελεί πεδίο σύγκρουσης ξένων συμφερόντων, με σοβαρές επιπτώσεις για την ειρήνη, την ευημερία και την ίδια τη δομή του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Ηλεκτρονική Εφημερίδα
